Vrijdag 23 november 2007
Eindelijk was het dan zover. Vandaag was de dag waar we als club, althans sommige leden ervan, naar hadden uitgekeken: de trip naar Sunparks Mol. We zouden met 14 man naar de verre Kempen afreizen. Joske had reeds verwittigd dat hij eerst zijn examen gevaarlijke stoffen moest afleggen de zaterdag. Jaja, we geloven dat…
Moest hij vrijdagavond toch in Mol hebben doorgebracht, was de kans op slagen in dat examen zeer klein geweest!

We vertrokken allen rond de middag, en na het kiezen van onze kamers werd het eerste frisse pintje in de bungalow gedronken. We gingen even op verkenning in het park en namen de ontvangen info door.

‘s Avonds zaten we gezellig met z’n allen in 1 bungalow alwaar er niet zuinig met de drankdotatie werd omgesprongen. Wat uiteindelijk uitmondde in de zotste situaties met een uitgebreide show verzorgd door de Mere-Brothers. Van kinderstoelklimmen tot trapduiken! (niet gepubliceerde beelden en niet gevoelige kijkers – wend u tot Stani). De toon was meteen gezet en rond 3u kroop iedereen onder de wol. Morgen staat er 70km op het programma!

Zaterdag 24 november 2007
9u: pip pip pieeeep… Ochtendstond heeft goud in de mond! Of toch zoiets…
In de kamer naast ons hoorden we de eerste geluiden. Vinne begon al onmiddellijk te lachen. En ook ik moest lachen en vroeg “wadist joeng?” De avonturen van gisteravond bezorgden ons spontaan de slappe lach.

Eens beneden bleek het gezaag over hoofdpijn en misselijkheid mee te vallen. Iedereen nam z’n ontbijtje (cornflakes, toastjes of spaghetti ) en uiteindelijk stond iedereen volledig in tenue klaar voor het vertrek. Onze stalen rossen helemaal proper en ingesmeerd!

Ik persoonlijk had m’n twijfels over het parcours maar deze twijfels verdwenen al snel aangezien de prachtige natuur en singletracks ons geen minuut verveelden en waardoor de kilometers zo voorbij vlogen.

De eerste 20km werden zo goed als gezamenlijk afgelegd tot aan de eerste bevoorrading. Later zouden we in groepjes van 4-5 doorrijden tot aan de finish. Onze Witte, een ‘fervent’ moutainbiker, verkoos al na 3km, de kleine toer te rijden. Van karakter gesproken! Is dit wel echt een Meremans? 6 shortMTBikers reden in totaal de 50km waaronder onze webmaster Stani, die in geen maanden meer op een fiets had gezeten door blessures. Ook Winnie met een ontstoken meniscus en de “roommates” Harry en Bart (alleszins toch voor even) reden deze 50km uit. Chapeau!

Ja ook Harry legde een vlekkeloos parcours af! Wat niet van z’n nacht kan gezegd worden. Z’n kamergenoot Bart voelde namelijk de onweerstaanbare drang om met hem z’n avondmaal te delen tussen de lakens. Ocharme! De andere 6 hadden zaterdag 70km op de teller staan.

Terug aangekomen in de bungalow werden algauw de eerste maar zeker niet de laatste Leffe’s ontkurkt. Met een klein hapje en een cyclocrosswedstrijd op de buis werd dit een perfecte namiddag! Na de koers speelden we “Mitch Bucannon” in het zwemparadijs. We vonden ook Jos “Jaws 42” in het water, die was aangekomen na het slagen van z’n examen. Proficiat Jos!
Van zwemmen krijgt een mens honger! Sommigen kozen voor BBQ en anderen gingen uit eten in Mol centrum. Wat nog een staartje zou krijgen.

Wat onze ShortBBQers voor een avond hebben gehad, weet ik niet maar ik vermoed dat deze “relatief” rustig is verlopen. Maar in Mol kwam het feest echt op gang. Na een gezellige en lekkere pizza in “Ristorante Paizza” trokken we, Winnie, Vincie, Witte (nu dan weer wel een fervent MTB’er ) Olli, Joske en ikzelf, de 10 cafés tellende dorpskern van Mol in. We belandden in ‘de Barrak’ alwaar de pintjes lekker binnengleden. En binnen de kortste keren stonden onze kelen en dansbenen op het grootste blad. Na de nodige promille in ons bloed werden we creatief en vonden een Noord-Afrikaanse dans uit. Choreografie bij Olli en mezelf te verkrijgen. Gratis…

En toen… plots “Tommeke Tommeke Tommeke wat doe je nu” Boonen in the house! Met een handtekening van de kannibaal uit Balen op het T-shirt trokken we verder de nacht in, bezochten nog een café en vonden uiteindelijk tegen 7u de weg terug naar de chalet. De groendienst was al aan het werk. Of nee, ‘t was de Jos in de “hoechelen”, op zoek naar gevaarlijke stoffen waarschijnlijk…

Zondag 25 november 2007
Na een zeer korte nacht en met een zeer droge mond zagen we omstreeks 10u het eerste daglicht. We (Vinne, Jos, Olli en ik) sprongen in onze fietskledij en op onze vélo en repten ons om het reeds vertrokken peloton van thuisblijvers in te halen. Voor vandaag stond er 40km op het programma. 40km rijk aan fantastische singletracks. De weergoden waren ons vandaag niet gunstig gezind en na 18km kregen we een geweldige bui over ons heen. “Jezeke Halleluja Hallo!” Wat zat diene met een grote blaas! Maar dat hoort erbij en we schuilden onder de brug van de bevoorrading. Het bleef echter regenen en omdat onze stalen rossen nog lang niet waren getemd, sprongen we opnieuw op de fiets en verdwenen langs het Albertkanaal terug in de waanzinnige singletrack bossen. Het was zo leuk rijden dat je je de hele tijd op een afgebakend parcours waande. Maar wat ooit zand was, werd nu modder en al gauw leken we te zijn weggereden uit ‘Allez Allez Zimbabwe’. Wie van ons zou dan Chabi zijn? Waarschijnlijk de Kurt want hij supportert voor bananenbomen en Brussels…

Net zoals gisteren maakten we er een mannennamiddag van met een verdiende Leffe en de cyclocross op tv. De avond verliep “vrij rustig” althans voor diegenen die geen problemen hadden met de veelvouden van 7. Niet waar Witte? Ik dacht dat gij boekhouder waart en kon tellen??? Soit, na een potje ‘bottelen” was de afzuip een feit. Buiten enkele bruine Leffe’s was alles in onze tempels van lichamen verdwenen.

Maandag 26 november 2007
Iedereen om 9u uit bed. Stallen uitmesten en nog een laatste duik in het zwembad… Rest ons enkel nog de toffe herinnering aan een sportief maar vooral zwaar weekend met de club! Voor herhaling vatbaar!!!

Tot volgend jaar !

Il Presidessente, Trikke

Bekijk de foto’s:
Deel I
Deel II
Deel III